Po serii wpisów o tematyce filmowej dzisiaj będzie o książkach. Jak dotąd w 2019 roku przeczytałam ich niewiele bo zaledwie dziesięć. Nie wynika to z braku czasu. Powody są dwa. Po pierwsze ostatnio bardziej pochłaniają mnie inne dziedziny kultury czyli muzyka i film. Po drugie wiele książek jakie mam na swojej półce zaczęłam czytać, ale nie dokończyłam lektury.
O najnowszym filmie Jana Komasy Boże Ciało
mówiło się dużo i dobrze na długo przed polską premierą.
Produkcja ta była rewelacją 76 Międzynarodowego Festiwalu
Filmowego w Wenecji. Zdobyła 10 nagród na 44 Festiwalu Polskich
Filmów Fabularnych w Gdyni, między
innymi za najlepszą reżyserię, scenariusz, drugoplanową rolę
kobiecą, nagrodę
publiczności, dziennikarzy oraz nagrodę specjalną Onetu. Krytycy
zgodnie twierdzili się, że
to właśnie film Komasy a nie Agnieszki Holland powinien dostać
Złote Lwy. Dodatkowo później
został on wybrany
przez komisję Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej na polskiego
kandydata do Oscara w kategorii Najlepszy międzynarodowy film
fabularny. To wszystko sprawia, że widz ma prawo iść do kina z
ogromnymi oczekiwaniami. Może spodziewać się czegoś niezwykłego,
nietuzinkowego, arcydzieła. Co tym razem proponuje twórca Sali
Samobójców i Miasta 44 ? Czy
rzeczywiście jego kolejny
film jest tak dobry, dojrzały jak głoszą recenzje zarówno
krytyków filmowych. jak i widzów?
Główny bohater Bożego Ciała to dwudziestoletni Daniel (Bartosz
Bielenia).
Chłopak
otrzymuje zwolnienie warunkowe w poprawczaku. Ma wyjechać na drugi
koniec Polski, aby pracować w tartaku i spróbować zbudować życie
na nowo. Zamiast tego marzy mu się seminarium, założenie sutanny i
pełnienie posługi kapłańskiej. Od kapelana w poprawczaku księdza
Tomasza (Łukasz Simlat) słyszy twarde i zdecydowane słowa: Żadne
seminarium nie przyjmie Cię z wyrokiem. Marzeń jednak nie porzuca.
Zamiast do stolarni, trafia do małej podkarpackiej wioski. Wchodzi
do tamtejszego Kościoła i w rozmowie podaje się za księdza. Jako
że tamtejszy proboszcz (Zdzisław Wardejn) ma problemy, chłopak po
krótkiej rozmowie z nim dostaje propozycję przejęcia jego
obowiązków i zostania w parafii na kilka dni. Młody mężczyzna
wiedząc, że już raz skłamał i nie może się wycofać, przyjmuje
propozycję i brnie w kolejne kłamstwa. Naśladując swojego
duchowego przewodnika, zaczyna odprawiać msze święte, spowiadać,
głosić kazania, rozmawiać z mieszkańcami. Wchodzi w
skonfliktowaną społeczność wiejską, która przeżyła ogromną
traumę i do tej pory nie pogodziła się ze śmiercią siedmiu
młodych osób - ofiar wypadku samochodowego. Niekonwencjonalne
metody ewangelizacji młodego duchownego budzą kontrowersje, a mimo
to ludzie do niego lgną szukając pomocy i pocieszenia. On sam robi
to co uważa za słuszne, ale też wie, że musi być ostrożny. Tym
bardziej, że na jego drodze pojawia się „Pinczer„ - kolega z
poprawczaka (Tomasz Ziętek). Dawny znajomy wie, że ks. Tomasz to
tak naprawdę Daniel, który w seminarium nie spędził ani minuty.
Dodatkowo Marta (Eliza Rycembel) córka kościelnej (Aleksandra
Konieczna) również zaczyna wątpić w duchowość chłopaka. On
wie, że każda minuta tkwienia w kłamstwie może doprowadzić do
powrotu do dawnego życia. Nie rezygnuje, bo chce pomóc, dokończyć
to co zaczął, zrobić coś czego nie zrobił proboszcz, - pojednać
skłóconą grupę ludzi i przywrócić pamięć tragicznie zmarłym
ofiarom i sprawcy.
Napisać o tym filmie, że jest
najbardziej dojrzały w dorobku Komasy, że jest pełen
kontrowersyjnych scen, ale zmusza do refleksji to tak jakby nic nie
napisać. To film o miłości człowieka
do Boga, do ludzi, wyciąganiu
ręki na zgodę.
Pojawia się w nim niewiele wątków, ale za to sporo niełatwych
tematów takich jak choćby skomplikowana
duchowość młodych ludzi, ich stosunek
dowiary, ostracyzm
społeczny.Tu jak na dłoni widać jak
łatwo nam ludziom łatwo w
dzisiejszych czasach kogoś skreślić, pozbawić godności czy
postawić na kimś krzyżyk. A przecież prawie wszyscy uważają
się za katolików.Ten film nie tyle wzrusza co porusza widza.
Jest do
bólu szczery.
Po jego obejrzeniu potrzeba
czasu by ochłonąć, zebrać myśli. Dopiero potem można wyrażać
swoją opnie. To jedna z tych produkcji o, których można dyskutować
godzinami i, o której można mówić w samych superlatywach.
Boże Ciało ma naprawdę
wiele atutów. Jednak najważniejsze z nich to fenomenalna obsada,
wybitna gra aktorska, uniwersalność, szczerość i prostota scenariusza.Są i będą tacy którzy powiedzą, że to One Man Show, że
odtwórca
głównej roli skradł film
dla siebie, ale to nieprawda. Absolutnie wszyscy aktorzy na drugim
planie wypadają genialnie. Nieważne czy pojawiają się na kilka
czy kilkanaście scen i
tak się ich zapamiętuje.
Każdy ma swoje pięć
minut, zaczynając od księdza Tomasza, poprzez wójta (Leszek
Lichota) a kończąc na wdowie po jednej z ofiar granej przez
Barbarę Kurzaj. Pisząc o fenomenalnej grze aktorskiej mam
na myśli nie tylko grę głosem, ale też gestem, twarzą,
spojrzeniem. Wszystko ma
znaczenie. To jak młody, znany dotychczas głównie z teatralnych desek Bielenia potrafił
zbudować postać i z nastolatka z poprawczaka przeistoczyć się w
nieidealnego księdza - mistrzostwo. Jednak nie można przemilczeć i
nie docenić kreacji Elizy
Rycembel i Aleksandry
Koniecznej-
obie zamieniają swoje role w złoto niczym mitologiczny Midas. Siłą
tego dzieła jest współpraca na linii reżyser – scenarzysta.
Widać, żepanowie świetnie się dogadywali. Dzięki wiarygodnymdialogom napisanym przez Pacewicza prawie
każda scena może być przyczynkiem do dyskusji, bądź
przedmiotem analizy np.
psychologicznej.
Wielu miłośników kina i nie tylko kiedy usłyszało, że powstanie
polska wersja włoskiego filmu Dobrze się kłamie w miłym
towarzystwie z 2016 roku mogło
zadawać sobie pytanie : Po co kolejny remake ? Przecież jest ich już
kilkanaście, nie warto kopiować czegoś
coś co już kiedyś zostało
nakręcone i odniosło sukces. Owszem warto, bo każde państwo jest
inne, inaczej patrzy się w nim na pewne sprawy. Trzeba tylko
albo, aż umieć dostosować oryginalny scenariusz do realiów kraju, w
jakim remake powstaje
Polskim twórcom się to udało. Świetnie napisane dialogi,
kapitalna obsada, skromna scenografia, producencki debiut Dawida
Podsiadły, zakrojona na szeroką skalę kampania promocyjna i dobra
praca realizatorów. To nie miało prawa się nie udać, to musiał
być naprawdę dobry polski film. Zaznaczyć
trzeba, że można go oglądać
nawet nie znając pierwszej,
włoskiej wersji. Czy jednakwarto i z jakiego powodu ? Czy rzeczywiście wszystko zagrało
tak jak trzeba?
Drodzy Czytelnicy. Dziśinauguruję na blogu zupełnie nowy cykl O jego stworzeniu myślałam już od stycznia 2019. Jednak dopiero teraz zdecydowałam się na realizację mojego pomysłu. Zachęciły mnie również pozytywne komentarze ze strony czytelników. Przed Wami Kącik Filmowy by Anne 18.
Dlaczego postanowiłam stworzyć ten cykl ? W ostatnim czasie oglądam bardzo dużo filmów, sporo czytam o tej dziedzinie sztuki, coraz częściej rozmawiam o filmach z innymi i piszę recenzje filmowe.
Kącik Filmowy powstał, ponieważ chcę się rozwijać jako blogerka i dziennikarka. Chcę mieć na tym blogu przestrzeń dodyskusji o kolejnej gałęzi kultury jaką jest film.
Mam już na swoim koncie kilkanaście recenzji filmowych, które pisałam jeszcze podczas praktyk studenckich oraz już po studiach dla portalu Be Good Art. Jednak ta materia wciąż jest dla mnie trochę nowa. Nigdy nie chciałam być krytykiem filmowym ani filmoznawcą. Ten blog z dnia na dzień nie zmieni swojej tematyki i nie stanie się blogiem filmowym. Możecie być spokojni. Chcę po prostu się rozwijać. Rozwój jest ważny i potrzebny.
Nie liczę, żezdobędę wielu nowych czytelników, nie wiem jak często będę publikować tutaj recenzje filmowe, ale wiem, że na pewno będę to robić, bo chcęposzerzyć tematykę bloga i pokazać, że jest wiele świetnych polskich filmów wartych obejrzenia. Bazą dla kącika będzie lista 25 polskich filmów, które muszę obejrzeć. ale nie tylko.
Zainteresowani ? Znakomicie. Zapraszam do dalszej lektury.
11 października 2019 - dziś mija dokładnie osiem lat istnienia bloga Książki Warte Przeczytania. Osiem lat to bardzo długi blogowy staż. Jestem zadowolona, że tyle wytrwałam, bo wiele blogerek, na których strony zaglądałam na początkublogowej przygody już dawno zawiesiło swoją aktywność lub na dobre zniknęło z blogosfery usuwając swoje strony. Osiem lat to bardzo dużo zarówno w blogowaniu jak i w życiu.
Matura, pięć lat studiów, praktyki studenckie, w tym między innymi w redakcji gazety Do tego mnóstwo innych ważnych wydarzeń już po studiach. Cały czas blogowałam. Przez te lata napisałam setki, może nawet tysiące tekstów. Nie wiem od pewnego czasu już ich nie liczę. Dzięki blogowaniu nauczyłam się pisać lepiej i nabrałam trochę pewności siebie. Blogowanie było ze mną w latach młodości i będzie jeszcze długo. To pasja, z której nie potrafiłabym zrezygnować.
Film- dziedzina sztuki, która nigdy jakoś mocno mnie nie interesowała. Jednak na studiach licencjackich mając zajęcia takie jak choćby Wiedza o filmie musiałam być na bieżąco z tym co się dzieje w świecie kina. Śledziłam premiery kinowe, oglądałam gale finałowe Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, wiedziałam które polskie filmy nagradzano na rodzimych bądź zagranicznych festiwalach. Obejrzałam kilka ambitniejszych filmów między innymi nagrodzoną Oscarem Idę Pawła Pawlikowskiego. Zaczęłam czytać więcej recenzji filmowych oraz portale poświęcone tej dziedzinie sztuki.
źródło Na studiach magisterskich zainteresowanie filmem pozostało, choć trochę zmalało. Nadal sporo czytałam o filmach nagradzanych na festiwalach , ale ich nie oglądałam, nie śledziłam dokonań aktorów czy reżyserów młodego pokolenia.Obecnie jestem na bieżąco jeśli chodzi o premiery kinowe tj. daty wejścia na ekran oraz tytuły filmów. Jednak mam spore zaległości w ich oglądaniu. Mam tu na myśli przede wszystkim produkcje, które zostały za coś nagrodzone. Stworzyłam więc listę dwudziestu pięciu polskich filmów, które miały swoją premierę w latach 2017- 2019 i które muszę obejrzeć, aby przekonać się czy naprawdę są tak dobre bądź tak słabe jak piszą recenzenci.
Lista zawiera zarówno filmy, które zostały dostrzeżone i docenione za granicą np. Twarz Małgorzaty Szumowskiej czy Zimna Wojna Pawła Pawlikowskiego jak i te, które zyskały uznanie jury Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Znajdują się na niej przede wszystkim filmy z mocnym przekazem, ale są także komedie romantyczne.
Tyle słowem wstępu. Teraz już zapowiadana w tytule lista.
Drodzy Czytelnicy. Obiecałam Wam, że we wrześniu na blogu pojawi się kolejna dawka interesujących materiałów z różnych zakamarków Internetu. Dotrzymuję słowa i publikuję kolejnemam nadzieję ciekawe materiały.
Pokaże trzy kanały, które niedawno znalazłam w zakamarkach serwisu Youtube oraz dwa najnowsze odcinki programu Arleny Witt Po Cudzemu. Zapraszam do oglądania i komentowania.
Drodzy Czytelnicy. W komentarzach pod ostatnim postem pisaliście, że jest coraz więcej nowych blogów książkowych, choć ja myślę, że jest dokładnie odwrotnie. Mam zatem prośbę. Podajcie mi w komentarzach nazwy tychże blogów chętnie je poznam.
Drodzy Czytelnicy. W ostatnich dniach po raz kolejny mogliście zadawać mi pytania. Dziś na nie odpowiem, ale nie tylko.Będzie też kilka słów o tym co niebawem pojawi się na blogu. Tyle słowem wstępu. Teraz przechodzę już do tego na co czekacie najbardziej czyli do odpowiedzi na pytania, które mi zadałyście.
Drodzy Czytelnicy. Jako, że ostatnio mieliście do mnie bardzo ciekawe pytania daję Wam możliwość zadawania kolejnych. Znów możecie pytać o to co związane jest z blogowaniem , dziennikarstwem, edukacją, kulturą, telewizją i nauką języków obcych. Jeżeli interesują Was kwestie związane z moim wykształceniem chętnie o nich opowiem.
Zgodnie z obietnicą publikuję dziś post, w którym odpowiem na pytania jakie Wy- Czytelnicy mogliście mi zadawać przez ostatnie dni w komentarzach pod poprzednim wpisem.
Bez zbędnej zwłoki przechodzę do sedna dzisiejszego posta czyli odpowiedzi na Wasze pytania. Zapraszam do lektury . Ostrzegam to będzie długi wpis.
Drodzy Czytelnicy. Dziś daję Wam pewną możliwość. Otóż w komentarzach pod tym postem możecie zadawać mi pytania ,na które odpowiem w jednym z następnych wpisów.
W piętnastej odsłonie cyklu Kącik blogowy będzie jak sama nazwa wskazuje o blogach. Jakich ? Takich, na które natrafiłam lub które poznałam na nowo w ciągu kilku ostatnich tygodni. Zainteresowani ? Świetnie. Zapraszam zatem do dalszej lektury.
Drodzy Czytelnicy. Dziś pokaże Wam kolejne interesujące wywiady. Mam też ważną informację dotyczącą moich tekstów, które pisałam dla portalu Be Good Art, a , do których linki publikowałam w licznych wpisach na blogu.
źródło Po dłuższym zastanowieniu do dzisiejszego posta wybrałam trzy rozmowy z wyjątkowymi osobami, od których można się czegoś nauczyć. 1 sierpnia obchodziliśmy 75 rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Dlatego w najnowszym wpisie nie mogło zabraknąć wywiadów z tymi, którzy w powstaniu walczyli. Rozmów z dwoma kobietami, które dzieląc się wspomnieniami dają nie tylko lekcję pokory, ale i historii.
Trzecia i ostatnia rozmowa to blisko godzinny wywiad Łukasza Jakóbiaka z psychologiem, psychoterapeutą, coachem i pisarzem Wojciechem Eichelbergerem. Wszystkie rozmowy gorącopolecam. Jest coś dla miłośników historii oraz osób , które interesująsię psychologią i rozwojem osobistym.
Drodzy Czytelnicy. Dzisiejszy post zainteresujekonkretną grupę osób - kibiców siatkówki . Dlaczego o tym piszę ? Bo przedstawię kolejną listę książek. Tym razem właśnie związanych z siatkówką. Czy wśród moich czytelników , moli książkowych są kibice polskiej reprezentacji siatkarzy i siatkarek ?
Jeśli tak to poniższa lista książek związanych z tą dyscypliną sportu na pewno Was zainteresuje.
1. Edyta Kowalczyk, Jakub Radomski Ludzie ze złota 20 rozmów o tym jak zostaje się mistrzem. 2. Piotr Bąk Arkadiusz Gołaś Przerwana podróż - przeczytana 3. Andrzej Niemczyk, Marek Bobakowski Życiowy tie break 4. Paweł Zagumny Życie to mecz 5. Łukasz Kadziewicz Siatkówka i rock 'n" roll 6. Krzysztof Mecner, Grzegorz Wagner Kat Biografia Huberta Wagnera 7. Giba W punkt Autobiografia
Wciąż jeszcze trwa lipiec czyli pierwszy z dwóch wakacyjnych miesięcy. Jak wiadomo nikt nie ma wakacji od życia w tym od obowiązków rodzinnych czy zawodowych. Jednak dwa letnie miesiące sprawiają, że choćby z racji np. krótkich urlopów mamy trochę więcej wolnego czasu niż zwykle.
Niektórzy te wakacyjne dni wykorzystują na podróże inni na nadrabianie zaległości towarzyskich, a jeszcze inni po prostu odpoczywają w towarzystwie rodziny czy znajomych.
Jest też grupa osób, dla których wakacje są czasem kiedy częściej sięgają po książkę, chodzą do kina, do teatru czy muzeum. Niektórzy zamiast siedzenia w domu wolą kino plenerowe, koncert bądź aktywny wypoczynek połączony ze zwiedzaniem atrakcji turystycznych regionu, w którym mieszkają.
Do której z grup zaliczacie się Wy- czytelnicy bloga Książki Warte Przeczytania i dlaczego ?
Ja zdecydowanie jestem domatorką, która w domowym zaciszu lubi poczytać dobrą książkę posłuchać ulubionej muzyki czy obejrzeć mecz siatkówki czy też zawody w skokach narciarskich. Tak Drodzy Czytelnicy latem też odbywają siękonkursy.W przyszłym tygodniu wybieram się do kina na nowego Króla Lwa. Ktoś z Was już widział, jak wrażenia ?
Drodzy Czytelnicy. Przychodzę dziś do Was z kolejną porcją internetowych inspiracji. Jako, że tegoroczni maturzyści 4 lipca poznali wyniki egzaminu dojrzałości dzisiejszy tekst skierowany jest głównie do nich. Przygotowałam małą ściągę dla wszystkich maturzystów i tych którzy w przyszłości zamierzają podjąć studia, ale nie wiedzą jeszcze jaki kierunek wybrać.
Przygotowałam kilka filmów oraz linków do tekstów , które być może pomogą dokonać wyboru. Coś pokażą coś rozjaśnią w głowach, obalą pewne studenckie mity i stereotypy.
Będą także linki do dwóch niezwykle interesujących kanałów na YouTube. Oczywiście są to kanały o tematyce studenckiej. Maturzyści, studenci, i wszyscy zainteresowani. Oddaję w Wasze ręce to co uznałam za przydatne i wartościowe. Zapraszam do czytania, oglądania i komentowania.
Wyzwania Czytelnicze. Blogowe zabawy, które w blogosferze książkowej obecne są od kilku dobrych lat. Zabawy, które swego czasu bardzo mnie wciągnęły i regularnie brałam w nich udział. Po pewnym czasie jednak z nich zrezygnowałam i nie zamierzam do nich wracać. Nie tylko dlatego, że przez ostatnie lata czytam zdecydowanie mniej. Zrezygnowałam z udziału w tych blogowych zabawach z dwóch powodów.
Po pierwsze dlatego, że w pewnym momencie przestałam traktować je jak blogową zabawę. Podchodziłam do ich realizacji i ukończenia bardzo poważnie, chyba nawet zbyt poważnie. Czasami nawet miałam wyrzuty sumienia i pretensje do siebie o to, że nie udało mi się w jakimś miesiącu przeczytać tej czy innej pasującej do wyzwania książki. Dziś wiem, że było to błędne myślenie. Drugi powód jest taki, że najzwyczajniej w świecie wyzwania czytelnicze przestały mi sprawiać frajdę. Postanowiłam, więc, że nic na siłę i skończyłam z czytaniem książek pod wyzwaniowy klucz. Może była to kwestia tego, że stawałam się coraz starsza, a moje preferencje czytelnicze coraz mocniej się kształtowały. Nie szukałam już " czytelniczych przygód" ani nie próbowałam zmuszać się do czytania gatunków, które do mnie nie przemawiały jak choćby kryminał, horror czy erotyk.
Piszę ten tekst, bo jestem ciekawa jak wyzwania czytelnicze wyglądają dzisiaj i ile ich jest w blogosferze. Ciekawi mnie też to czy Wasz stosunek do nich zmienił się na przestrzeni lat . Zanim zapytam o przyszłość mały wyzwaniowy wehikuł czasu. Zapraszam.
Drodzy Czytelnicy. W ostatni dzień czerwca 2019 roku publikuję link do kolejnej już w tym roku recenzji filmowej. Recenzję tę napisałam pod koniec maja. Na portalu Be Good Art opublikowałam ją 5 czerwca. W sumie nie wiem dlaczego do tej pory Wam jej nie pokazałam, a myślę, że jest całkiem dobra. Jak to mówią lepiej późno niż wcale.
O jaki film chodzi ? O trzecią część lubianej przez wielu Planety Singli z Agnieszką Wiedłochą i Maciejem Sthurem w rolach głównych.
