174. Krzysztof Ziemiec Warto być dobrym.

• Wydawnictwo :M
• Rok wydania :2014
• Oprawa : Miękka
• Ilość stron : 264
• Gatunek :Literatura faktu

" Pisząc tę książkę chciałem przedstawić ikony dobroczynności i pokazać, że mogą być dla innych ludzi niezawodną busolą. Szczególnie dla młodych, o których dzisiaj zazwyczaj mówi się zbyt często w kategorii straconego pokolenia"

Krzysztof Ziemiec
Dobroczynność,  charytatywne biegi, koncerty, czy  wolontariat innymi słowy bezinteresowne pomaganie drugiemu człowiekowi. To ostatnio takie modne prawda ? Jednak czy zawsze szczere i płynące prosto z serca ?  Może czasem ludzie pomagają jednorazowo (ogólnopolskie akcje takie jak Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy czy Szlachetna Paczka), na pokaz, by zaimponować innym , mieć czyste sumienie, bardziej na zasadzie  " Ok zrobiłem coś dobrego na jakiś czas wystarczy". Różne statystyki pokazują, że,  choć Polacy  wciąż pomagają to jednak robią to coraz rzadziej, szkoda im  na to czasu, a niektórzy nie wierzą w to, że organizacje dobroczynne wypełniają  swoje zdania tak jak powinny. O Polakach krążą różne opinie, stereotypy również te dotyczące pomagania. Niby jesteśmy narodem , który  wspiera potrzebujących , ale też nie brakuje ludzi, którzy myślą tylko o sobie i swoich bliskich. Podobno dzisiejsza młodzież  jest niechętna do działań na rzecz innych, nie angażuje się w nic woli spędzić czas wolny we własnym gronie czy naprawdę jest " z nami " tak, źle , a może to tylko  pozory, obiegowe opinie i cyferki w statystykach . Krzysztof Ziemiec  w swojej najnowszej książce daje dowody na to iż rzeczywistość wygląda trochę inaczej. Udowadnia iż, dobro  nie wyszło z mody i wcale nie jest towarem deficytowym. 
" Przeczuwałam, że jestem twarzą znaną i lubianą przez widzów, ale nie wiedziałam ile jestem  warta jako człowiek. Chciałam sama się o tym przekonać, dlatego weszłam w zupełnie inną przestrzeń - w rzeczywistość osób niepełnosprawnych umysłowo, którzy nawet nie zdawali sobie sprawy kim jestem"
Anna Dymna
Warto  być dobrym  to książka , w której znany dziennikarz prezentuje sylwetki  osiemnastu różnych osób, przedstawia " ekipę ludzi serca", tych, którzy pomagają bo chcą, bo  daje im  to radość. Wśród bohaterów tej książki są zarówno osoby doskonale znane z mediów jak chociażby Anna Dymna, Janina Ochojska czy Jerzy Owsiak. Ziemiec dotarł również do tych, którzy żyją  na uboczu, pomagają z dala od blasku fleszy, nie czekają, aż ktoś nakręci o nich reportaż czy napisze artykuł. Lekarze księża, siostra zakonna osoby prowadzące różne fundacje, pielęgniarki, wolontariusze, osoby, które Pan Krzysztof spotkał na swojej dziennikarskiej drodze lub, które  zwróciły się do niego o pomoc.  Jedni wspierają starszych inni niepełnosprawnych bądź tym przebywającym w hospicjum, niektórzy pomagają dłużej inni krócej. Jednych znamy dobrze, a inni są tylko lokalnymi " bohaterami"  Nie wszyscy mają takie same możliwości, doświadczenie i wiedzę. Nikomu z tych osiemnastu osób nie brakuje jednak zapału, pomysłów, siły i planów na przyszłość. Pomimo iż zrobili już naprawdę wiele nie zamierzają spocząć na laurach, bo tych, którzy potrzebują pomocy nie ubywa, a wręcz przeciwnie pojawia się coraz więcej. Wszystkie historie są niesamowite, ale na mnie największe wrażenie zrobiła opowieść o młodej wolontariuszce, która już jako nastolatka pracowała w hospicjum oraz historia Martyny Pawlak dziewczyny, która pracuje w Rosji i opiekuje się dziećmi autystycznymi. Urzekająca i wzruszająca jest również opowieść o Janinie Mirończuk- pielęgniarce, która  w Toruniu założyła fundację dla dzieci w śpiączce. Skąd one trzy i wszyscy inni bohaterowie biorą siły by poświęcać się dla innych, dlaczego zdecydowały się pomagać ? Czy miały kiedyś ochotę przestać to robić ? Co ich boli , jakie mają marzenia ? O tym już w powieści.  
"Myślę, że dobro jest to mniej lub bardziej permanentny stan umysłu wynikający z potrzeby serca. Na czynienie dobra składają się zarówno rzeczy wielkie jak i drobiazgi. Gesty wymagające pokaźnych nakładów finansowych jak  również i te nie kosztujące nas zbyt wiele "
Krzysztof Ziemiec
Kiedy czyta się takie książki możliwa jest tylko jedna reakcja - podziw. To co robią ludzie, o których opowiada Krzysztof Ziemiec jest naprawdę niezwykłe,  wymaga poświęceń , wyrzeczeń, nie przynosi korzyści materialnych, ale daje mnóstwo radości i satysfakcji. Każda kolejna strona tej książki to dowód na, to, że pomaganie innych  naprawdę zmienia człowieka, uczy go czegoś co nie zostało wyjaśnione w żadnym podręczniku, wyłożone na żadnej uczelni wyższej.  Bohaterowie niniejszej publikacji przypominają o czymś, o czym w dzisiejszym zabieganym świecie  chyba zapominamy : Raz darowane dobro zawsze do nas wraca i to ze zdwojoną siłą. Wystarczy chcieć tylko tyle i aż tyle. Nie trzeba od razu wyjeżdżać na zagraniczną misję, iść  do seminarium czy na studia medyczne. W inny sposób też można pomagać. Czasem wystarczy jakiś drobny gest, ciepły uśmiech, chwila rozmowy z drugą osobą czy pomoc w ramach wolontariatu.  Książki tej nie można zaliczyć do beletrystyki. To coś z pogranicza literatury faktu, publicystyki i eseju. Coś co warto przeczytać. Dlaczego ? A choćby dlatego, że takie opowieści otwierają oczy, obalają mity, pokazują, że nie wszyscy ludzie  mają w życiu tyle samo szczęścia . Każdy dostaje do wypełnienia jakąś listę zadań, własną życiową misje, jakieś szczyty do zdobycia i trudności, do pokonania.  Osoby o, których czytamy w Warto być dobrym  tę misję wypełniają, ale nie zapominają, że obok jest drugi człowiek, jest ktoś kto nie zawsze może poprosić o pomoc, choć jej potrzebuje. Są osoby, których uśmiech i malująca się na twarzy radość  jest dla pomagających największą nagrodą. Przecież uśmiechu czy słowa "dziękuję", które takie osoby często słyszą nie można kupić za  żadne, nawet największe pieniądze. 

Źródło cytatów:

[1] Krzysztof Ziemiec, Warto być dobrym Wydawnictwo M  Kraków 2014, s. 10.

[2]Krzysztof Ziemiec, Warto być dobrym Wydawnictwo M  Kraków 2014, s. 15.
[3]]Krzysztof Ziemiec, Warto być dobrym Wydawnictwo M  Kraków 2014, s.259.

 Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Wydawnictwu M

Książka zaliczana do wyzwania  Polacy nie gęsi czyli czytajmy polską literaturę Edycja III.

172. Krzysztof Ziemiec, Mira Suchodolska, Wszystko jest po coś.

 

• Wydawnictwo :M
• Rok wydania : 2012 ( wydanie II).
• Oprawa : Miękka
• Ilość stron : 152
• Gatunek :Literatura faktu,Wywiad

" To książka o wyjątkowym człowieku.O jego wielkiej sile,odwadze i jeszcze większym sercu"

Adam Woronowicz
Krzysztof Ziemiec-dziennikarz,który prowadził  mnóstwo różnych programów informacyjnych takich jak Magazyn 24 godziny ( TVN 24),Panorama ( TVP2) czy Puls Raport( TV Puls). Nagrodzono go również Telekamerą ( w 2011 i 2012r ). Otrzymał także statuetkę Wiktora 2011 (w kategorii prezenter tv). Do jego rąk trafił także order Ecce Homo 2012. Prywatnie mąż i ojciec trójki, człowiek, który dzięki swojej determinacji i wsparciu wielu osób wygrał  " drugie życie" i, który mimo początkowych wątpliwości i obaw czy warto? czy to jeszcze kogoś zainteresuje? za namową wielu osób zdecydował się podjąć wyzwanie i  opowiedzieć o tym co przeżył . Początkowo miał być to dziennik  jak mówi sam autor "pisany krwią", dopiero później pojawiła się propozycja wywiadu i  napisania tej książki. O moich wrażeniach za chwilę  Najpierw kilka słów o treści i   genezie książki, która po raz pierwszy została wydana w 2010 r. Powstała po to,by pokazać , że warto walczyć nawet wtedy, gdy wydaje się, że już wszystko stracone, by dać siłę i zastrzyk nadziei tym, którzy go  potrzebują.To rozmowa z  kimś kto jest  rozpoznawalny a zarazem  ceniony ,a nie od dziś wiadomo, że  takim osobom  łatwiej jest dotrzeć do ludzi ich  historie  odbiją się szerokim echem w mediach,  a świadectwa jakie  powstają po takich traumatycznych przeżyciach i tylu dniach cierpienia   jakie były udziałem Pana Krzysztofa są chętniej  czytane, po prostu mają większą siłę przebicia niż te  pisane przez osoby anonimowe.

(…)"Znacznie łatwiej przynajmniej tak mi się wydaje otworzyć się przed drugą osobą na takiej zasadzie posłuchaj bracie,bo może to co powiem kiedyś Tobie może jakoś się przydać, może Tobie pomóc, przewartościować pewne rzeczy w swoim życiu może zastanowić się nad tym życiem"

Krzysztof Ziemiec

Wszystko jest  po coś to wywiad  rzeka, rozmowa dwóch nieznających się wcześniej dziennikarzy. On związany z telewizją, ona z prasą, on otwiera się i mówi nie tylko to co trzeba czy wypada po takim wypadku powiedzieć., ale to co myśli i tak jak czuje, niczego nie ukrywając, ona pełna podziwu , czasem powątpiewająca  słucha i notuje.  Wszystkie odpowiedzi  są tak szczerze, że w niektórych momentach nawet sama dziennikarka dopytuje swojego rozmówce czy to co od niego słyszy jest prawda. Dlaczego?, bo po prostu nie dowierza, że po tak ciężkim wypadku można mówić takie rzeczy, można słabość przekłuć w siłę  i szukać pozytywów tam gdzie teoretycznie nie powinno się ich być. Prezenter opowiada nie tylko o pożarze, obrażeniach, bólu , cierpieniu nie tylko fizycznym, ale i psychicznym oraz rehabilitacji. Mówi także o swoim domu rodzinnym, dzieciństwie , harcerstwie, żonie dzieciach i sposobie ich wychowywania. Przyznaje, że miał chwile słabości, momenty kiedy choć  odczuwał ból fizyczny znacznie bardziej bolało go co innego a mianowicie to, że nie mógł w pełni uczestniczyć w życiu rodzinnym i przez dłuższy czas był  przykuty do łózka i skazany na pomoc najbliższych i myślał, że już  nigdy nie wróci do zawodu. Autor nie zapomina o tym,by po raz kolejny podziękować tym wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób mu pomogli. Wspomina lekarzy , pielęgniarki, swoich kolegów z  różnych stacji telewizyjnych i  całą masę bezimiennych lub tych, którzy np wysyłają do niego listy z podziękowaniami za opowiedzenie tej niezwykłej historii. Ziemiec stara się pokazać czytelnikowi, że cierpienie rzeczywiście uszlachetnia a powiedzenie "Co nas nie zabije to nas wzmocni"  to czymś więcej niż  tylko wytarty slogan. Przypomina, że gdyby nie ten wypadek to być może  nie byłoby nowych zawodowych wyzwań, kilku programów publicystycznych takich jak choćby Niepokonani  czy szeregu innych projektów i inicjatyw w, które się angażuje, może byłby innym człowiekiem ? Ta szczerość, otwartość, dostrzeganie pozytywów  i generalnie postawa Pana Krzysztofa  robią ogromne wrażenie. W książce pada też pytanie o pamiętne, dotyczące  wyłącznie Świąt Bożego Narodzenia  wydanie Wiadomości,  pierwsze jakie poprowadził od dnia wypadku. Symboliczna data 24 grudnia 2009r. (pożar w, którym ucierpiał miał miejsce 22 czerwca 2008r),  przywitanie przekazanie informacji i ten moment, który  wielu pewnie pamięta do dziś : Krzysztof Ziemiec wstający od stołu , trzymający w ręku opłatek , składający życzenia i dziękujący widzom za wsparcie. 

Ziemiec zdradza jak doszło do tego , że po półtorarocznej przerwie ponownie pojawił się na ekranie, kto go do tego namówił, dzieli się swoimi wątpliwościami i emocjami jakie mu wtedy towarzyszyły, podkreśla, że ten dzień był dla  niego początkiem nowej zawodowej drogi. W powyższej książce znajduje się również fragment dotyczący samego momentu składania życzeń, który  wymagał ogromnego wysiłku porównuje go zdobywania górskiego szczytu.:

"O takich  sytuacjach mówi się, że wzruszenie odbiera głos.Wiedziałem, że właśnie w tym momencie postawiłem kropkę nad i. Tych kilka słów wypowiedzianych na stojąco, a ja wtedy nie mogłem jeszcze za dobrze stać było jak wejście na Rysy. Każdy kto się na ten szczyt wspinał,wie, że jest ono bardzo długie.To moje podejście trwało  aż półtora roku. Miałem poczucie osobistego zwycięstwa. Takiego małego prywatnego triumfu"
Krzysztof Ziemiec
  Takich emocjonalnych fragmentów jest w tym wywiadzie naprawdę sporo. Po zakończeniu lektury jeszcze długo nie mogłam się otrząsnąć bo zrobiła ona na mnie niesamowite wrażenie, kilkakrotnie wracałam i wciąż wracam do pewnych rozdziałów czy nawet  pojedynczych zdań.. Tej książki nie da się  się odłożyć na półkę i tak po prostu zapomnieć. Jej tytuł  mówi sam za siebie i jest kluczem interpretacyjnym  choć akurat w tym przypadku czytelnik chyba takiej wskazówki nie potrzebuje. Tu wszystko jest jasne.

" Po latach nie myślę o tym ,co wtedy zaszło.Nie dlatego, że postanowiłem wyrzucić z siebie wszystko co złe,ale dlatego, że dziś życie postawiło przede mną nowe  zadania. Mam cel i idę do przodu nie widzę powodu , by patrzeć za siebie"

Krzysztof Ziemiec 
Wspomnienia Krzysztofa Ziemca są nie tylko dla tych , którzy potrzebują nadziei i  przykładu, że można  pokonać różne bariery i wrócić jeszcze silniejszym.. To także pozycja obowiązkowa dla wszystkich tych, którzy  narzekają na swój los i ciągle oczekują od życia czegoś więcej. Jeśli Drogi Czytelniku jesteś jedną z takich osób  przeczytaj tę książkę. Być może dzięki temu zaczniesz bardziej doceniać to co masz, bo zobaczysz, że czasem życie  pisze dla nas  różne scenariusze i  nie zawsze są one tylko pozytywne, a jednak po pewnym czasie możemy się przekonać, że jak mówi tytuł książki, wszystko jest po coś.

Źródło cytatów:

[1] Okładka książki

[2] Fragment wywiadu z Krzysztofem Ziemcem.
[3]Krzysztof Ziemiec, Mira Suchodolska, Wszystko jest po coś Wydawnictwo M  Kraków 2012, Str.72.

[4]Krzysztof Ziemiec, Mira Suchodolska, Wszystko jest po coś Wydawnictwo M  Kraków 2012, Str.7
Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Wydawnictwu M.

Książka zaliczana do wyzwań :

• 52 książki 2014.

•  Polacy nie gęsi czyli czytajmy polską literaturę edycja III.

 

 

.

 

 

 

170. Krzysztof Ziemiec Rozmowy z dystansu.

• Wydawnictwo : M
• Rok wydania : 2014
• Oprawa: Miękka
• Ilość stron:108
• Gatunek: Publicystyka, wywiady

" Największym odkryciem mojego życia jest to, że jesteśmy sobie nawzajem potrzebni"

Anna Dymna 

Krzysztof Ziemiec - człowiek, którego większość ludzi zna ze szklanego ekranu. Jest prezenterem telewizyjnym, ale przede wszystkim dziennikarzem. W swoim życiu przechodził lepsze i gorsze momenty ( w 2008r uległ ciężkiemu poparzeniu w wyniku pożaru, który wybuchł w jego mieszkaniu). Pracował w radiu, prowadził różne programy publicystyczne, interwencyjne i serwisy informacyjne. Był także narratorem w filmie dokumentalnym Jan Paweł II Szukałem Was. Obecnie jest gospodarzem głównego wydania Wiadomości w TVP 1, programu Dziś wieczorem  w TVP Info oraz cyklu wywiadów Gość Krzysztofa Ziemca w Radiu RMF FM. Lubi i umie rozmawiać z ludźmi , te rozmowy później pojawiają się w jego książkach. Wydał ich już pięć a najnowsza nosi tytuł Warto być dobrym. Dzisiaj jednak kilka słów o jego poprzedniej publikacji, która ukazała się w marcu tego roku. 

" Nie byłoby papieża Franciszka bez Jana Pawła II i bez Benedykta XI"

Hanna Suchocka

Rozmowy z dystansu to niezbyt obszerny zbiór wywiadów z różnymi osobami.  Wśród szesnastu szczęśliwców, których dziennikarz poprosił o chwilę rozmowy znalazły się osoby związane z polską sceną polityczną, przedstawiciele Kościoła,ale nie tylko. Na pytania odpowiadali między innymi była premier Hanna Suchocka, metropolita krakowski kardynał Stanisław Dziwisz, profesor Uniwersytetu Londyńskiego Norman Davies czy aktorka teatralna i filmowa oraz założycielka fundacji Mimo wszystko Anna Dymna.
" Dzięki szczerym rozmowom Czytelnik ma okazję poznać niezwykłe historie, ludzi z pasją,którzy chętnie angażują się i poświęcają dla dobra innych"
Opis wydawcy  

Najmocniejszą stroną tej książki jest to w jaki sposób Krzysztof Ziemiec rozmawia z tymi, których zaprosił. Cechuje go niesamowite wyczucie sytuacji i ogromna kultura dziennikarska. To profesjonalista w każdym calu, klasa sama w sobie. Jest to człowiek, który nie tylko pyta,ale też słucha swoich rozmówców. Nikogo nie prowokuje ani nie stara się na siłę wyciągnąć jakiś informacji. Kiedy trzeba dopytuje o konkretne nazwiska, lepsze i gorsze scenariusze, niekiedy oczekuje jasnych deklaracji.W wywiadach  widać jego olbrzymie doświadczenie, to, że w swoim dziennikarskim CV ma niejeden  program , reportaż czy audycję radiową. Pod każdą z  rozmów umieszczono datę jej przeprowadzenia,która ma niebagatelne znaczenie. Pomaga zrozumieć kontekst rozmowy i zorientować się w sytuacji. Gdy ktoś z czytających zapragnie wrócić do tego zbioru za kilka miesięcy  lub lat będzie mógł sprawdzić czy przepowiadane przez polityków scenariusze się sprawdziły, a składane obietnice zostały spełnione. 

" Ludzie wstydzą się być dobrzy, mimo,że właśnie tego chcą"

Anna Dymna

Dziennikarz zadaje swoim gościom pytania trudne, czasem bardzo niewygodne,ale takie,które są potrzebne i na,które nie tylko on sam, ale także wielu z nas - Polaków chciałoby uzyskać odpowiedź. Pyta o kanonizację papieża Jana Pawła II, pozycję, kondycję i rolę Kościoła w naszym kraju, stanowisko Polski w sprawie Ukrainy, o jej sytuację polityczną i gospodarczą. Na kartach tej niewielkiej objętościowo pozycji nie zabrakło również miejsca na małe podsumowanie dwudziestu pięciu lat wolności. Politycy tacy jak Kornel Morawiecki, Leszek Balcerowicz  czy Jarosław Kaczyński opowiadają o ustaleniach Okrągłego Stołu z 1989r, polskiej gospodarce i planach wyborczych. Ponadto prognozują jaka będzie przyszłość pogrążonej w kryzysie Ukrainy oraz jakie reformy można by tam przeprowadzić. Także i tutaj jak bumerang powraca temat śledztwa w sprawie katastrofy smoleńskiej a konkretnie ustaleń w pewnej aferze z nią związanej  i niesłusznych oskarżeń Generała Andrzeja Błasika ( Rosjanie zarzucili mu, że gdy był  na pokładzie samolotu to w jego krwi znajdował się alkohol ). Po raz kolejny podejmuje się też kwestię wciąż budzącą kontrowersję , a mianowicie tą dotyczącą ideologii gender. Jedyne do czego można się "przyczepić   to kolejność wywiadów. Raz czytamy o polityce i gospodarce,aby za chwilę przeskoczyć na tematy związane z Kościołem czy aneksją Krymu, której dokonali Rosjanie. Gdzieś między tym wszystkim pojawia się rozmowa z Anną Dymną dotycząca jej fundacji. Miało być różnorodnie , ciekawie i tak jest, ale przydałoby się dokładniejsze ułożenie rozmów pod względem tematycznym. Przeskakiwanie z tematu na temat o ile w samych wywiadach jest w porządku ( Krzysztof Ziemiec robi to bardzo płynnie )to przy czytaniu może wydać się dziwne i odebrać ochotę na przewracanie kolejnych stron. 

" Mój mąż nie był żołnierzem Prawa i Sprawiedliwości, był oficerem Naszej Ojczyzny"

Ewa Błasik

Kolejna publikacja w dorobku Krzysztofa Ziemca to lektura na jedną, dwie godziny, podsumowanie najważniejszych wydarzeń, które miały miejsce w ostatnich miesiącach w kraju i na świecie, pytania o to co było i to co może się wydarzyć w niedalekiej przyszłości. Te krótkie rozmowy cechuje profesjonalizm, wspomniane już wcześniej wyczucie i  zawarty w tytule dystans . Po dopiero co zakończonej , pełnej afer, kłótni i agresji słownej kampanii wyborczej warto się  na chwilę zatrzymać i przeczytać coś innego niż beletrystyka. Coś co jest przemyślane i starannie przygotowane.

Źródło cytatów:

[1] Krzysztof Ziemiec Rozmowy z dystansu, Wydawnictwo M  Kraków 2014, Str.57.

[2] Krzysztof Ziemiec Rozmowy z dystansu, Wydawnictwo M  Kraków 2014, Str.89.
[3] Opis wydawcy 

[4]Krzysztof Ziemiec Rozmowy z dystansu, Wydawnictwo M  Kraków 2014, Str.57.

[5] Krzysztof Ziemiec Rozmowy z dystansu, Wydawnictwo M  Kraków 2014, Str.93.

Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Wydawnictwu M.

 Książka zaliczana do wyzwań : 

• 52 książki 2014. 

•  Polacy nie gęsi czyli czytajmy polską literaturę.

Tekst został opublikowany również na stronie portalu Debiutext:

http://debiutext.co.pl/23463,krzysztof-ziemiec-rozmowy-z-dystansu.html