Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Literatura wojenna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Literatura wojenna. Pokaż wszystkie posty

piątek, 28 lutego 2020

Nowości wydawnicze- literatura obyczajowa i literatura faktu. W poszukiwaniu czytelniczej inspiracji

Drodzy Czytelnicy. Ostatni post w lutym 2020 roku będzie krótki.  Jako, że nie śledzę nowości wydawniczych tak mocno jak kiedyś mam do Was kolejną prośbę. Chciałabym abyście polecili mi dziś te  warte uwagi. Tym razem to ja pytam  o to co jest warte przeczytania. 
  
Chodzi mi o książki z dwóch konkretnych gatunków tj. literatury obyczajowej i literatury faktu wydane w ciągu ostatnich trzech miesięcy zarówno przez polskich jak i zagranicznych autorów. 

środa, 31 października 2012

69 Kazimierz Moczarski Rozmowy z katem.


Kazimierz Moczarski (ur 21 lipca 1907r zmarł  27 września 1975r w Warszawie)-  dziennikarz, pisarz żołnierz AK , Szef Biura Informacji i Propagandy. W 1949 roku aresztowany i osadzony w więzieniu na warszawskim Mokotowie. Spędził tam dokładnie 10 lat 8 miesięcy i 13 dni. Podczas pobytu tam przez jakiś czas  przebywał w jednej celi z likwidatorem warszawskiego getta  generałem
Jürgenem Stroopem., który oczekiwał na wykonanie wyroku śmierci. Moczarski namówił  gestapowca na zwierzenia czyli tytułowe rozmowy. Po latach zostały one spisane. Możemy je przeczytać w niniejszej książce. Oprócz generała wraz z autorem w jednej celi przebywał również niemiecki policjant Gustaw Schielke.


Obecność takich a nie innych współwięźniów  sprawiła , że pisarz postanowił stworzyć  owe dzieło. Pokazał mechanizmy i sposoby postępowania nazistów. W utworze tym zostały nakreślone pełne portrety  psychologiczne hitlerowców . Moczarski w rozmowach pyta o dotychczasowe życie  oraz o to jak generał wspinał się po kolejnych szczeblach kariery. Na kartach książki widzimy jak kształtowała się osobowość kata. Stroop został w tym utworze ukazany  jako człowiek zafascynowany ideologią faszystowską, ktoś  kto gotowy był spełnić każde nawet najbardziej okrutne polecenia. Wszystko to robił dla jednego człowieka, którego określa się jako największego zbrodniarza w historii ludzkości. Chodzi oczywiście o Adolfa Hitlera. Na uwagę zasługuje niesamowita pamięć autora. Mężczyzna pomimo iż podczas długich rozmów  nie miał ze sobą nic na czym mógłby zapisać istotne fakty i tak doskonale je  zapamiętał. Każde słowo, gest czy reakcja rozmówcy zostały potem  szczegółowo opisane. W książce nie brakuje danych statystycznych , które też niełatwo przyswoić. Przed wydaniem książki  zawarte w niej fakty zostały w miarę możliwości zweryfikowane. Pan Kazimierz miał bowiem dostęp do dokumentów procesowych zarówno polskich jak i amerykańskich. "Rozmowy z katem " to niesamowita powieść w, której autor postanowił zrobić coś czego wielu się boi . Szczerze rozmawiając z zbrodniarzem pokazał , że taki człowiek wykonując swoje zdania nie zwraca uwagi na to , że krzywdzi innych. Wtedy  przestaje on być sobą. Na kilka chwil staje się bezwzględnym i pozbawionym jakichkolwiek uczuć katem.  Natomiast pisarz jawi się tutaj jako osoba , której nie sposób złamać , prawdziwy patriota. Jego siła charakteru jest godna pozazdroszczenia. Na uznanie zasługuje także to , że autor  choć zapewne zdawał sobie sprawę z konsekwencji swojej decyzji postanowił ujawnić bolesną i trudną prawdę na temat hitlerowskich zbrodni.


Książka  niełatwa , ale warta przeczytania. Wstrząsająca momentami przerażająca  lecz  prawdziwa . Niemiecki generał ukazany jako syn, mąż,  ojciec i egzekutor wykonujący rozkazy wielkiego wodza Utwór ten to rzetelna  relacja mająca charakter studium psychologicznego i socjologicznego.  Przewracając jej kolejne strony ma okazję "poznać" kogoś kto niejednokrotnie  wypełniał zadania niczym automat nie zważając na to co się dzieje wokół. Jeśli szukamy odpowiedzi na pytanie Jak rodzą się i działają zbrodniarze tutaj na pewno ją znajdziemy.  Bardzo bardzo dobra literatura. Po takie pozycje warto sięgać. Książka robi ogromne wrażenie .Nie można obok niej przejść obojętnie, ponieważ po jej przeczytaniu człowiek jeszcze długo zastanawia się dlaczego tak okrutne czyny w ogóle są możliwe.


PS: W 2007 r w ramach Teatru Telewizji  wyemitowano adaptację Rozmów w reżyserii Macieja Englerta. W role Kazimierza Moczarskiego i Jürgena Stroopa wcielili się Andrzej Zieliński  oraz  Piotr Fronczewski.



piątek, 5 października 2012

62. Leo Kessler Operacja Leopard Gorzkie Zwycięstwo.

Serie   i różnego  rodzaju sagi są czymś co bardzo lubię czytać.  Dlatego zdecydowałam się sięgnąć po pierwszą część cyklu o niemieckiej armii zatytułowaną  Operacja Leopard- gorzkie zwycięstwo. Brytyjski  pisarz Leo Kessler po raz kolejny zabiera nas w czasy II wojny światowej. ( sam brał w niej udział). Opierając się na osobistych doświadczeniach, oraz używając wyobraźni przedstawia nam wojenne realia. Głównymi bohaterami  czyni żołnierzy, którzy zostali solidnie przetestowani i są gotowi wykonać kolejne polecenie słynnego Adolfa Hitlera- bić się o wyspę Leros. Zdobycie  tego archipelagu nie będzie łatwym zadaniem. Dlatego muszą wykonać je najlepsi. Na to miano zapracował sobie  korpus Edelweis. Historia podpowiada , że rok 1943  to jeden z przełomowych momentów wojny. . Właśnie w tym czasie Włochy podpisały akt kapitulacji. Brytyjczycy chcą za wszelką powiększyć swoje terytorium. Niemcy nie zamierzają tak łatwo oddać pola i dopuścić do tego aby Turcja znalazła się w rękach aliantów. Dyktator  informuje o nowo zaplanowanej operacji militarnej . Po poznaniu szczegółów  członkowie armii, którzy do tej pory byli gotowi na wszystko , teraz zdają sobie sprawę, że czeka ich tak zwana misja niemożliwa.  Jednak jeśli wódź prosi protest nie wchodzi   w grę tak rozpoczyna się ekstremalnie trudna operacja wojskowa o nazwie Leopard. Jaki będzie jej końcowy rezultat, ilu ludzi straci życie i czy cel zostanie zrealizowany ? . Tego wszystkiego dowiecie się tylko wtedy gdy przeczytacie ten utwór.  Bohaterowie powieści są zupełnie różni pod względem charakterów.  Mamy tu  pułkownika, który choć ma do wykonania określone zadanie nie zamyka się na  ludzi  ,  potrafi być  wrażliwy i widzi jak wielką , krzywdę wyrządzają jego podwładni .  Jest też  Greul dla , którego mordowanie niewinnych nie było niczym nadzwyczajnym. Wręcz przeciwnie dawało mu to mnóstwo satysfakcji. Oprócz wcześniej wymienionej dwójki  są jeszcze  inne równie ciekawe postaci.  Śmieszne rozmowy pomiędzy bohaterami rozładowują napięcie jakie możemy odczuwać . Wartka akcja  , plastyczne opisy oraz zaskakujące zakończenie to jedne z wielu plusów książki . Język  powieści to nie żadne wyszukane sformułowania tylko to co charakterystyczne dla tamtego okresu. Spotkamy więc  wulgaryzmy oraz słownictwo nacechowane emocjonalnie. Dzięki temu widzimy jakie były relacje między  członkami armii i w jaki sposób się do siebie odnosili. Poznajemy ich reakcje , sposób zachowania w sytuacji zagrożenia. Możemy zobaczyć jak wiele są w stanie zrobić by przetrwać  piekło wojny.
Tego typu książki nie należą do łatwych i przyjemnych. Ja jednak będę wam polecać ich czytanie z jednego prostego powodu. Pozwalają one poznać kolejne dla wielu nowe oblicze literatury. Myślę, że warto od czasu  sięgnąć po coś  innego niż nasz ukochany gatunek literacki. Zawsze  jest to jakieś nowe czytelnicze wyzwanie. Powieść ta powinna przypaść do gustu nie tylko  sympatykom autora , ale wszystkim miłośnikom  literatury faktu.
Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Instytutowi Wydawniczemu Erica.

czwartek, 12 lipca 2012

36. Sven Hassel "Gestapo"

Cykl powieści wojennych zatytułowany " Karny Batalion  Wehrmachtu składa się z 14 pozycji. " Gestapo to trzecia publikacja z całej serii. W książce tej ponownie spotykamy bohaterów znanych z lektury "Monte Cassino". Tym razem  Porta, Legionista i inni  jego kompani   po trudnych walkach na wschodzie powracają do ojczyzny. Wydawać by się mogło , że  wyjazd w rodzinne strony będzie dla ludzi , którzy każdego dnia walczą o przetrwanie  okazją do złapania oddechu i chwili relaksu. Takie myślenie okazało się dla bohaterów niezwykle złudne.
Hitlerowska  "maszyna do zabijania " czyli tytułowe Gestapo po raz kolejny udowadnia jak wiele potrafi. W tamtejszym słowniku nie istnieją słowa takie jak ocalenie czy litość. Ginie  każdy  kto  zgodnie z nazistowskim planem ma umrzeć. Nie  patrzy się na płeć , rasę  ani narodowość.  Tajnej policji boją się wszyscy nawet ci , których do tej pory uznawano za nieustraszonych.
Wystarczy jeden mały błąd lub niewłaściwy krok a można stracić życiowy dorobek i wpaść w sidła  niemieckiej machiny. Jeśli tak się stanie nie ma już odwrotu . Wtedy człowieka czeka tylko jedno - śmierć.   Tak świat nie jest   dla nikogo bezpieczny. Status majątkowy , zajmowane stanowisko  stopień w wojsku nic nie uchroni człowieka od utraty życia. Wszystkie istniejące  zasady  przestają być ważne. Upada system norm a wartości zostają zanegowane.  Na pierwszym planie są   donosicielstwo oraz kłamstwa. Na oczach czytających rozgrywa się ogromna tragedia poszczególnych osób ale i całego narodu. Liczba ofiar każdego dnia rośnie i wynosi więcej  niż podczas walki na froncie . Nie ma możliwości obrony czy walki o swoje prawa.
Sięgając po tę i inne książki  tego autora musisz być przygotowany na jedno. Pisarz pokazuje  w brutalny i pozbawiony patosu sposób to  co wojna jest w stanie zrobić z niewinnym  człowiekiem. Tę brutalność dobitnie potwierdza otwierające powieść "Wyzwanie wiary nazisty". Gdy przeczytałam ten właśnie fragment byłam   zszokowana.  W kolejnej części cyklu znów mamy okazję "poznać bliżej" bohaterów . Możemy  przyjrzeć  się ich  przeszłości, sytuacji rodzinnej i poznać często dosyć skrajne poglądy.
Dzieło  duńskiego powieściopisarza jest obrazem tego jak  bardzo wojna potrafi wpłynąć na człowieka i jego jak się okazuje słabą psychikę. Ludzie są istotami bezbronnymi, które w sytuacji zagrożenia niewiele mogą. "Gestapo" to książka, która niezwykle dobitnie utwierdza czytelnika w przekonaniu o słuszności tych słów.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania  książki dziękuje Instytutowi Wydawniczemu Erica.

piątek, 6 lipca 2012

34. Sven Hassel " Monte Cassino"


Książki historyczne nie każdego zainteresują  . Wielu twierdzi, że to nie ich bajka. Jednak  " Monte Cassino"  to nie źródło   wiedzy historycznej lecz  czysta fikcja literacka. . Największy światowy konflikt jest tylko tłem i pretekstem   do stworzenia bardzo ciekawej opowieści. Sven Hassel   już w wieku czternastu lat wstąpił do wojska a potem znalazł się w szeregach niemieckiej armii. Walczył na prawie każdym froncie . Nie było go tylko w Afryce. Napisał 14 powieści, które przetłumaczone zostały na wiele języków. Akcja jednej z nich toczy się we Włoszech podczas ostatniego etapu wojny. Jest Rok 1944. Armia nosząca nazwę " Karny Batalion Wermachtu" właśnie zakończyła walki na froncie wschodnim. Żołnierze liczą na to , że kolejne zadanie, które zostanie im powierzone będzie nieco łatwiejsze niż to  wykonywane poprzednio. Wojsko nie zdaje sobie sprawy z tego iż Włochy to teren na którym będą musieli stoczyć jedną z najsłynniejszych i  najtrudniejszych bitew II wojny światowej - Bój pod Monte Cassino. W batalii na szczycie wzgórza po stronie aliantów walczyły również polskie odziały, a konkretnie II Korpus Polski , którym dowodził generał Władysław Anders. To właśnie polscy żołnierze przekroczyli słynną  Linię Gustawa.
 Jednak autora dużo bardziej niż fakty historyczne  interesują wewnętrzne przeżycia postaci przez niego wykreowanych Bohaterowie   są jak przystało na niemiecką jednostkę bardzo brutalni, konsekwentni i bezkompromisowi. Zostali oni przedstawieni w sposób ciekawy i barwny. Ciągła walka oraz nieustane konfrontacje z wrogiem nie tylko na froncie ale także poza nim to dla tych ludzi  "chleb powszedni". Hassel niczego nie ubarwia, przedstawia wojenną rzeczywistość taką jaką jest w istocie. Wprowadza nas w ten świat  opisując partyzanckie walki , koszmar tamtego okresu ale także przygody , które były jego udziałem podczas przepustki. Przekonuje , że wojna to nie zabawa z karabinem w ręku lecz  nie kończąca się walka o przetrwanie. Ukazuje ją jako czas w którym nie istnieją żadne zasady ani prawo którego należy w danej sytuacji przestrzegać .Reguły nie obowiązują,bo tutaj walczy się tylko o jedno-o to by przeżyć i pokonać przeciwnika.
Nawiązanie do faktów historycznych jest dosyć luźne  tak naprawdę  liczy się coś zupełnie innego.
Sposób prowadzenia narracji i dość specyficzny język powodują , że od książki  ciężko jest się oderwać. Natomiast bohaterowie tacy jak Porta, Legionista czy Sven są  charakterystyczni i na pewno prędko się o nich nie zapomni. Utwór duńskiego pisarza to książka inna   niż myślałam.  Po jej przeczytaniu jestem bardzo pozytywnie zaskoczona i mam nadzieję, że inni czytelniczy również będą. Polecam serdecznie .

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję Instytutowi Wydawniczemu Erica. 


środa, 4 lipca 2012

33. Leo Kessler"Dolina zabójców Zamach w Teheranie 1943"

Leo Kessler- historyk, pisarz, uczestnik jednego z największych konfliktów zbrojnych. Autor wielu powieści wojennych teraz oddaje w nasze ręce kolejną z nich. "Dolina zabójców Zamach w Teheranie 1943"  książka z serii opowiadającej o niemieckim oddziale szturmowym . Armia ta na zlecenie Adolfa Hitlera , wykonuje piekielnie niebezpieczne i trudne zadania.  Ich  kolejną misja jest likwidacja tak zwanej " Wielkiej Trójki". Winston Churchill, Franklin Delano Roosvelt i Józef Stalin.To oni podczas trzech konferencji mają zdecydować jak będzie wyglądała powojenna Europa. Muszą podjąć również bardzo istotne decyzje dotyczące przyszłych losów Niemiec. Dowódca wytypowanego do realizacji zadania oddziału zdaje sobie sprawę z absurdalności działań. Wie jednak , że ma obowiązek wykonać polecenie. Zaczyna się więc ciężka batalia, która często przypomina dziecięcą zabawę w kotka i myszkę. Wynik tej walki długo pozostaje nieznany. Historia pokazuje , że w ostatecznym rozrachunku żaden z przywódców nie stracił życia
Jednak ciekawie skonstruowana fabuła, wielowątkowość i wartka akcja mają wpływ na to , że chętnie podążamy śladami armii aby poznać dalsze jej losy. Czytając Dolinę zabójców  dostrzegamy kto jest sojusznikiem a kto wrogiem. Poznajemy też uliczki, Teheranu, okolice a także sekrety przywódców trzech największych mocarstw tamtego okresu. Możemy zobaczyć , że  żołnierze jak każdy mają setki marzeń, planów, cierpią ale i potrafią kochać drugiego człowieka. Nie zapominają oni , że najważniejsze wartości to odwaga, honor i przyjaźń. Doskonale wiedzą też jak ważne jest zaufanie do siebie nawzajem. Bardzo plastyczne obrazy , a także ciekawa kreacja bohaterów sprawiają iż książkę czyta się z wielką przyjemnością. Powieść tę polecam nie tylko miłośnikom powieści wojennych ale też tym , którzy nie przepadają za tego typu literaturą . Każdy znajdzie w tym dziele coś dla siebie. Sposób w jaki autor opisuje wszystkie zdarzenia sprawia , że tekst na kartach książki staje się  obrazem. Czytając mamy wrażenie , że oglądamy bardzo dobry film akcji.

Za książkę dziękuje Instytutowi Wydawniczemu Erica .


wtorek, 22 maja 2012

17. August Kowalczyk "Refren kolczastego drutu trylogia prawdziwa".


Na pólkach wielu z nas rzadko goszczą powieści będące opisem tragicznych wydarzeń okresu II wojny światowej. Każdy taką decyzje argumentuje inaczej . Jedni mówią   " To już było i nie warto o tym czytać " drudzy twierdzą , że  ich to nie interesuje. Ja jednak uważam , że naprawdę warto sięgać również po taką  literaturę. Nie jest ona łatwa w odbiorze ale bardzo wartościowa.
Refren  kolczastego drutu to opowieść  człowieka , który trafił do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu . Mężczyźnie udało się jednak z niego uciec. Autor opisuje dramatyczne chwile pobytu w tym strasznym miejscu.
Książka jak sugeruje nam podtytuł podzielona jest na 3 części. Pisana była  przez  ok 50 lat. Mimo to autor zapamiętał wiele istotnych szczegółów . Tragiczne wydarzenia z okresu wojny trudno wymazać z pamięci.
Powieść  jest  na swój sposób niesamowita z kilku powodów. Po pierwsze została napisana przez człowieka , który dokonał czegoś co udaje się naprawdę niewielu.  Moment ucieczki jest jednym z kluczowych w całej powieści. Po drugie  autor nie koloryzuje i pokazuje obozowy świat takim jakim był w rzeczywistości. Udowadnia , że  zdesperowani więźniowie gotowi byli popełnić nawet najbardziej niegodny czyn. W świecie obozowym nie istniały żadne prawa ani kodeksy. Liczyło się tylko to aby przeżyć.
Nawet esesmani w akcie desperacji zgadzali się na liczne ustępstwa . Potrafili być chciwi,  przekupni. Zdarzali się też tacy , którzy nieśli pomoc tym  najbardziej potrzebującym. Kolejnym plusem jest kompozycja książki.  Nadanie jest formy trylogii okazało się fantastycznym pomysłem. Czytelnik zastanawia się jak będzie wyglądała kolejna część? , co się w niej znajdzie?  . Setki archiwalnych zdjęć   i różnego rodzaju tabel oraz planów pozwalają zobaczyć to o czym przed chwilą się przeczytało i lepiej zrozumieć co autor chce w danym momencie przekazać. W tej książce nie ma niepotrzebnego patosu i nadmiernych emocji . Jest za to zapis autentycznych wydarzeń w, których August Kowalczyk uczestniczył. 
To świadectwo człowieka  , który uciekł przed czymś co w tamtych czasach było nieuniknione- śmiercią.
Książka ta pokazuje również , że wojna bywa okrutna . Przekreśla marzenia, niszczy rodzące się pomiędzy dwojgiem ludzi uczucie nie pozwalając na jego rozwój i przetrwanie. Niesamowicie wpływa też na  ludzką psychikę . Człowiek nawet jeśli uda mu się ocalić życie staje się potem kimś zupełnie innym. Traumatyczne  przeżycia z przeszłości pozostawiają trwały ślad.
Dlaczego warto przeczytać tę książkę i polecić ją nawet tym , którzy nie interesują się historią ani okresem II wojny światowej? ,  ponieważ jest to historia dramatycznych ludzkich przeżyć i  autentyczne  świadectwo dane innym.